บทที่ 17 บทที่ 15

บทที่ 15

ประกายแสงแดดยามเช้าสาดส่องลอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านเนื้อดีเข้ามาภายในห้องนอนของบ้านปีกตะวันออก ร่างสองร่างยังคงทอดกายนอนเชยชิดอิงแอบอยู่ภายใต้ผืนผ้าห่มผืนเดียวกัน

ศรุจน์ตื่นก่อน...

ท่อนแขนแกร่งข้างหนึ่งยังคงโอบรัดเอวบางของเพลงเพลินเอาไว้หลวม ๆ ในขณะที่อีกคนขยับกายซุกซ่อนอยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนหนา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ