บทที่ 34 บทที่ 32

บทที่ 32

ช่วงบ่ายแก่ ๆ ในยามที่ประกายกระแสแสงแดดสาดส่องทอดลำแสงลงกระทบจับเงาบนพื้นหินอ่อนขัดเงาตรงบริเวณพื้นที่โถงหน้าบ้านของคฤหาสน์เทวากุล

เรือนร่างโปร่งบางของเพลงเพลินขยับเยื้องกรายก้าวข้ามผ่านกรอบประตูบานกว้างเข้ามาด้านใน ทว่าฝ่าเท้ากลับต้องมีอันต้องหยุดชะงักยืนนิ่งสนิทลงในฉับพลัน ยามเมื่อสายตาคู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ