บทที่ 16 16.นิมิตรหมายที่ดี

รถเอสยูวีสีดำติดตราสัญลักษณ์กองทัพอากาศจอดนิ่งริมชานชาลา ร่างสูงใหญ่ยืนพิงประตูฝั่งคนขับ แขนสองข้างกอดอกหลวม ๆ ใบหน้าคมคายเรียบตึง แม้จะยืนเฉย ๆ แต่บุคลิกกลับโดดเด่นกว่าคนรอบตัว

“เฮ้ย...หมวดตฤณนี่ครับ” ธนนท์เอ่ยพึมพำ

พรพิเศษถอนหายใจเงียบ ๆ เธอรู้ดีว่าคนที่บังคับให้เขามายืนอยู่ตรงนี้คือคุณหญิงดาริกา ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ