บทที่ 18 18 ช่วงเวลาดีๆ

ตฤณไม่ได้เอ่ยอะไร ชายหนุ่มเดินตรงเข้ามาหยุดอยู่หน้าเคาน์เตอร์ซิงก์ล้างจาน ระยะห่างที่หดสั้นทำให้พรพิเศษต้องขยับถอยหลังไปครึ่งก้าว เขาทอดสายตามองแก้วใบนั้นนิ่ง ๆ ก่อนจะยื่นปลายนิ้วชี้สากยาวออกไปแตะลงบนหูแก้วเซรามิกสีเหลือง แล้วออกแรงดันมันเลื่อนไปทางขวาเพียงแค่สองนิ้ว

พรพิเศษกะพริบตา มองแก้วของตัวเอง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ