บทที่ 21 21 ห้านาที

เขาลองปลุกด้วยระดับเสียงปกติ แต่ไร้สัญญาณตอบรับจากคนข้างกาย มีเพียงเสียงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอที่ทำให้ตฤณต้องถอนหายใจเบา ๆ แล้วเอื้อมมือปลดเข็มขัดนิรภัย โน้มตัวเข้าไปใกล้เธอก่อนเอ่ยด้วยสรรพนามที่แทบไม่เคยใช้นับแต่วันแต่งงาน

“พริกแกง”

คราวนี้ได้ผล ร่างเล็กขยับตัวยุกยิก คิ้วเรียวมุ่นเข้าหากันเล็กน้อย ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ