บทที่ 25 25 นอกสายตา

สบตากันเสี้ยววินาที กลไกป้องกันตัวเองก็ทำงาน หญิงสาวปรับสีหน้าเรียบเฉย หลุบตาต่ำ ค้อมศีรษะให้อีกฝ่ายตามมารยาท ก่อนเดินตรงไปยังประตูหน้าบ้าน

“จะไปไหน” เสียงทุ้มดังขึ้น ก่อนปลายนิ้วเธอจะแตะลูกบิด

พรพิเศษหยุดฝีเท้า แต่ไม่หันกลับมา “ไปรอรถสวัสดิการหน้าป้อมยามค่ะ” น้ำเสียงเธอเรียบสงบ “พริกต้องเข้างานก่อน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ