บทที่ 144 แผลที่จะติดตัวไปตลอดชีวิต

"จังเม" แฝดน้อยทั้งสี่นั่งรถขาไถเข้ามาหาตังเมที่กำลังช่วยพ่อรดน้ำต้นไม้ที่สวนหน้าบ้าน ดิน น้ำ ลม ส่งเสียงเรียกตังเมเป็นเสียงเดียวกันยกเว้นไฟ

"เมจังทำไย"

"ตังเมค่ะ คุณดิน คุณน้ำ คุณลม เรียงจังเมหมดเลย ทำไมคุณไฟเรียกเมจัง"

"จะเยียกเมจัง ทามาย" ไฟตอบกลับด้วยท่าทางยียวน

"คุณไฟดื้อ เอาแต่ใจด้วย" ตังเมว่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ