บทที่ 56 กลับบ้าน

เช้าวันต่อมา เมื่อกินข้าวกินปลาเสร็จทุกคนก็เริ่มทยอยขึ้นรถเตรียมตัวกลับ ปลายทางคือมหาวิทยาลัย

สถานการณ์ตึงเครียดตลอดทางเพราะไม่มีใครกล้าส่งเสียงหรือพูดคุยเพราะเกรงใจนิชา ภูผา และ ราม นิชาก็ได้แต่มองภูผาที่ดูแลมิลล์ไม่วางตา เธอรู้สึกชิงชังมิลล์เป็นอย่างมาก ถ้าไม่มีมิลล์สักคน คนที่นั่งอยู่ตรงนั้นอาจจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ