บทที่ 5 สยบหัวใจจอมมาร EP5
ตอนที่ 3 ขายน้องใช้หนี้
เข็มสั้นของนาฬิกาแขวนผนังชี้บอกเวลาล่วงเลยเข้าสู่วันใหม่ พราวลดาผุดลุกผุดนั่งอยู่บนโซฟาแคบๆ ภายในห้องพักด้วยความกระวนกระวายใจ หญิงสาวกดโทรศัพท์หาพี่ชายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทว่าปลายสายกลับมีเพียงเสียงสัญญาณรอสายที่ดังยาวนานจนตัดไปเอง กรรชัยรับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าจะรีบกลับมาฉลองวันเกิดกับเธอ แต่จนป่านนี้กลับยังไร้วี่แวว ความเป็นห่วงเริ่มก่อตัวขึ้นในอกผสมปนเปกับความน้อยใจ
หญิงสาวเดินวนไปมาหน้าประตูห้อง สมองจินตนาการไปถึงเหตุการณ์เลวร้ายสารพัดที่อาจเกิดขึ้นกับพี่ชายเพียงคนเดียวของเธอ โลกยามวิกาลเต็มไปด้วยอันตรายและอบายมุข เธอเกลียดที่กรรชัยต้องเอาชีวิตไปพัวพันกับสถานบันเทิงแบบนั้น แต่ด้วยภาระค่าใช้จ่ายที่บีบรัดทำให้เธอไม่มีสิทธิ์ทัดทานอะไรได้มากนัก
เสียงเคาะประตูดังขึ้นทำลายความเงียบ พราวลดาสะดุ้งสุดตัวก่อนจะรีบวิ่งไปเปิดประตูด้วยความหวังว่าจะเป็นพี่ชายที่กลับมาพร้อมกับรอยยิ้ม ทว่าภาพที่ปรากฏตรงหน้ากลับทำให้เธอต้องชะงัก ร่างสูงใหญ่ของชายฉกรรจ์ในชุดสูทสีเข้มสองคนยืนจ้องมองเธอด้วยแววตาเรียบเฉย และหนึ่งในนั้นคืออเล็กซ์ บอดีการ์ดหนุ่มที่เธอคุ้นหน้าคุ้นตากันดีเวลาที่เขาแวะเวียนมาส่งพี่ชายที่คอนโดมิเนียม
“พี่อเล็กซ์ มีธุระอะไรดึกดื่นขนาดนี้คะ แล้วพี่ก้องล่ะคะ” พราวลดาร้องถามด้วยความแปลกใจ แววตาหวาดหวั่นเริ่มปรากฏขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าเคร่งเครียดของชายหนุ่มตรงหน้า
อเล็กซ์เบือนหน้าหนีสายตาใสซื่อคู่นั้น ความรู้สึกผิดและสงสารแล่นริ้วเกาะกินหัวใจจนปวดหนึบ แต่ในฐานะมือขวาของมาเฟียใหญ่ เขาไม่มีสิทธิ์แสดงความอ่อนแอหรือขัดคำสั่งผู้เป็นนาย ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อรวบรวมความกล้าก่อนจะเอ่ยปาก
“พี่ขอโทษนะลดา แต่นายของพี่ต้องการตัวเธอเดี๋ยวนี้” อเล็กซ์ตอบเสียงเรียบ พยายามข่มความปวดร้าวไว้ภายในอย่างสุดความสามารถ
“นายของพี่ ใครกันคะ แล้วทำไมต้องต้องการตัวลดาด้วย ลดาไม่ไปไหนทั้งนั้นจนกว่าพี่ก้องจะกลับมา” หญิงสาวก้าวถอยหลังโดยสัญชาตญาณ มือบางเตรียมจะผลักบานประตูให้ปิดลง
ทว่าลูกน้องของอเล็กซ์ไวกว่า ร่างกำยำก้าวเข้ามาขวางประตูเอาไว้ได้อย่างง่ายดาย อเล็กซ์มองหญิงสาวที่ตนแอบมีใจให้ด้วยแววตาเว้าวอน เขาไม่อยากใช้กำลังบังคับเธอ แต่ถ้าเขาไม่ทำ เจ้านายของเขาต้องส่งคนอื่นมาจัดการด้วยวิธีที่รุนแรงกว่านี้แน่
“ลดาฟังพี่นะ ถ้าเธอไม่ไปกับพี่ตอนนี้ พี่ชายของเธอตายแน่ กรรชัยกำลังแย่ เขาต้องการให้เธอไปช่วย” อเล็กซ์งัดเอาเหตุผลเดียวที่จะทำให้หญิงสาวใจอ่อนออกมาใช้
คำว่าตายทำให้พราวลดาหน้าซีดเผือด หัวใจดวงน้อยหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม เธอไม่รู้ว่ากรรชัยไปก่อเรื่องเลวร้ายอะไรเอาไว้ แต่ในฐานะน้องสาว เธอไม่มีทางปล่อยให้พี่ชายต้องเผชิญหน้ากับความตายเพียงลำพัง หญิงสาวพยักหน้าช้าๆ อย่างจำนน ก่อนจะก้าวเดินตามชายฉกรรจ์ทั้งสองออกไปขึ้นรถตู้สีดำทึบที่จอดรออยู่ด้านล่าง
ตลอดเส้นทางมุ่งหน้าสู่เอสดีเอผับแอนด์เรสเตอรองต์ พราวลดานั่งบีบมือตัวเองแน่นจนชื้นเหงื่อ ภาวนาในใจขออย่าให้เหตุการณ์เลวร้ายไปกว่าที่คิด ทันทีที่รถจอดสนิทหลังร้าน หญิงสาวถูกคุมตัวเดินลัดเลาะผ่านช่องทางเดินส่วนตัวของพนักงาน มุ่งตรงไปยังชั้นสองของอาคารซึ่งเป็นเขตหวงห้ามสำหรับบุคคลภายนอก
บรรยากาศภายในห้องทำงานส่วนตัวบนชั้นสองเย็นเฉียบจนบาดผิว พราวลดาถูกผลักตัวเข้ามาด้านใน สิ่งแรกที่สายตากลมโตมองเห็นคือร่างของกรรชัยที่นอนหมอบอยู่บนพื้นพรมหน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่ สภาพของพี่ชายสะบักสะบอมเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำและคราบเลือด หญิงสาวกรีดร้องเสียงหลง ถลาเข้าไปประคองร่างนั้นด้วยความตกใจสุดขีด
“พี่ก้อง ใครทำร้ายพี่ขนาดนี้คะ” เธอละล่ำละลักถาม น้ำตาแห่งความหวาดกลัวไหลรินอาบสองแก้ม
กรรชัยลืมตาที่บวมปูดขึ้นมองหน้าน้องสาว เขาพยายามขยับปากพูดแต่ก็มีเพียงเสียงแหบพร่าเล็ดลอดออกมา ความรู้สึกผิดตีตื้นขึ้นมาจุกอกเมื่อต้องเผชิญหน้ากับสายเลือดเพียงคนเดียวที่ตนเพิ่งจะเอาไปเร่ขายเพื่อแลกกับลมหายใจ
“ช่างเป็นภาพความผูกพันของพี่น้องที่น่าประทับใจเสียจริง” น้ำเสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยความเย้ยหยันดังขึ้นจากมุมมืดของห้อง
พราวลดาสะดุ้งสุดตัว หันขวับไปมองผู้ทรงอิทธิพลที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังบุนวม ทันทีที่ชายคนนั้นขยับตัวเข้าหาแสงสว่าง ร่างกายของหญิงสาวก็ชาวาบราวกับถูกแช่แข็ง ดวงตาคู่คมสีน้ำทะเลที่จ้องมองมาอย่างมาดร้ายช่างคุ้นเคยจนน่าใจหาย โครงหน้าหล่อเหลาที่เพิ่งจะปะทะคารมกันเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนปรากฏชัดเจนอยู่ตรงหน้า ผู้ชายหยาบคายที่ดูถูกศักดิ์ศรีของเธอคนนั้นคือเจ้านายของพี่ชายอย่างนั้นหรือ
“คุณ” พราวลดาครางเสียงแผ่ว ไม่คิดเลยว่าโลกจะกลมและโหดร้ายกับเธอถึงเพียงนี้
“ไง ยายเด็กอวดดี ปากเก่งนักไม่ใช่เหรอตอนอยู่ข้างล่าง ทำไมตอนนี้ถึงทำหน้าเหมือนโลกจะถล่มลงมาล่ะ” สตีเวนเหยียดยิ้มร้ายกาจ นัยน์ตาคมกริบกวาดมองร่างระหงที่กำลังสั่นเทาด้วยแววตาประเมินค่า
