บทที่ 6 สยบหัวใจจอมมาร EP6

“นี่มันเรื่องอะไรกันคะ ทำไมคุณถึงทำร้ายพี่ชายฉันขนาดนี้ คุณใช้กฎหมายข้อไหนมาตั้งศาลเตี้ยพิพากษาคนอื่นตามอำเภอใจ” หญิงสาวรวบรวมความกล้าเถียงกลับไป แม้ในใจจะหวาดหวั่นกับรังสีอำมหิตที่แผ่กระจายรอบตัวชายหนุ่ม

สตีเวนหัวเราะในลำคออย่างนึกสมเพช เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก้าวเดินช้าๆ อ้อมโต๊ะทำงานมาหยุดยืนตรงหน้าสองพี่น้อง ปลายรองเท้าหนังขัดมันเงาวับหยุดอยู่ห่างจากใบหน้าของกรรชัยเพียงไม่กี่คืบ

“พี่ชายเธอไม่ได้เล่าความระยำของตัวเองให้ฟังเลยสินะ ไอ้สวะนี่มันปลอมลายเซ็นฉัน ยักยอกเงินของร้านไปเป็นแสน โทษของการทรยศคนอย่างสตีเวน ปาร์กเกอร์ คือความตายเท่านั้น” น้ำเสียงเด็ดขาดของมหาเศรษฐีหนุ่มฟาดลงกลางใจคนฟัง

พราวลดาเบิกตากว้าง หันขวับไปมองพี่ชายที่เอาแต่ก้มหน้าหลบตา เธอรู้ว่ากรรชัยมีปัญหาเรื่องเงินและชอบเล่นการพนัน แต่ไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะกล้าทำเรื่องผิดกฎหมายร้ายแรงถึงขั้นยักยอกเงินเจ้านาย

“พี่ก้อง เรื่องจริงเหรอคะ พี่ขโมยเงินเขาไปจริงๆ เหรอ” หญิงสาวเขย่าแขนพี่ชายเพื่อคาดคั้นความจริง

“พี่ขอโทษลดา พี่หน้ามืดตามัวไปหน่อย พี่ไม่ได้ตั้งใจ” กรรชัยตอบเสียงอู้อี้ สารภาพความผิดออกมาอย่างจำนนต่อหลักฐาน

พราวลดารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบพังทลายลงมาตรงหน้า พี่ชายที่เธอรักและเป็นห่วงกลับสร้างเรื่องเลวร้ายจนยากจะให้อภัย แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ทิ้งเขาให้ตายต่อหน้าต่อตาไม่ได้ หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองผู้ชายเลือดเย็นที่ยืนค้ำศีรษะอยู่

“ฉันจะหาเงินมาคืนคุณ ขอเวลาให้พวกเราหาเงินมาใช้หนี้เถอะนะคะ อย่าทำร้ายเขาอีกเลย ฉันสัญญาว่าจะทำงานชดใช้ให้คุณทุกบาททุกสตางค์” หญิงสาวยกมือขึ้นไหว้อ้อนวอน ยอมละทิ้งทิฐิและความจองหองทั้งหมดที่เคยแสดงออกไปเมื่อตอนหัวค่ำเพื่อแลกกับชีวิตพี่ชาย

“เงินเป็นแสน เธอทำงานกินเงินเดือนพนักงานออฟฟิศกี่ปีถึงจะหามาใช้คืนฉันได้หมด” สตีเวนโน้มตัวลงมาใกล้ จ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตที่เอ่อท้นไปด้วยน้ำตา “แล้วอีกอย่าง ฉันไม่ได้ต้องการเงินคืน ฉันบอกแล้วไงว่าบทลงโทษของการทรยศคือชีวิต”

ชายหนุ่มหันไปพยักหน้าให้อเล็กซ์ บอดีการ์ดหนุ่มจำใจชักกระบอกปืนสีดำขลับออกมาจ่อเข้าที่ขมับของกรรชัยอีกครั้ง พราวลดากรีดร้องเสียงหลง ถลาตัวเข้าไปขวางปลายกระบอกปืนไว้อย่างไม่คิดชีวิต

“อย่านะคะ ฉันกราบล่ะ อย่าฆ่าเขาเลย คุณอยากได้อะไรฉันยอมให้ทุกอย่าง ขอแค่ไว้ชีวิตพี่ชายฉันก็พอ” หญิงสาวคุกเข่าลงแทบเท้ามหาเศรษฐีหนุ่ม น้ำตาแห่งความหวาดกลัวไหลอาบสองแก้มจนชุ่มชื้น

สตีเวนก้มลงมองภาพนั้นด้วยความพึงพอใจ ชัยชนะที่ได้เหยียบย่ำศักดิ์ศรีของผู้หญิงอวดดีช่างหอมหวาน ชายหนุ่มย่อตัวลงนั่งยองๆ เชยคางมนขึ้นมาให้สบตากับเขา

“ยอมให้ทุกอย่างงั้นเหรอ” น้ำเสียงทุ้มต่ำกระซิบชิดใบหน้า “พี่ชายเธอมันเสนอตัวเธอให้ฉันเพื่อขัดดอกลบล้างหนี้ ตอนแรกฉันก็ไม่คิดจะสนใจหรอกนะ แต่พอรู้ว่าเป็นเธอ ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าผู้หญิงที่กล้าปาเงินใส่หน้าฉัน จะมีราคาค่างวดสักแค่ไหน”

พราวลดาชาไปทั้งร่าง คำพูดของสตีเวนเหมือนมีดแหลมคมกรีดลึกลงกลางใจ เธอหันไปมองกรรชัยด้วยสายตาตัดพ้อและผิดหวังอย่างรุนแรง พี่ชายแท้ๆ กลับเห็นเธอเป็นเพียงสิ่งของที่เอามาเร่ขายเพื่อเอาตัวรอด

“ลดา พี่ขอโทษ พี่ไม่อยากตาย ช่วยพี่ด้วยนะลดา ถือว่าตอบแทนบุญคุณที่พี่เลี้ยงดูเธอมาตั้งแต่พ่อแม่ตาย” กรรชัยพร่ำบอกทั้งน้ำตา ไม่กล้าแม้แต่จะสบตาน้องสาวตรงๆ แต่ก็ยังยกเอาเรื่องบุญคุณขึ้นมาอ้างเพื่อผูกมัดความรู้สึกของเธอ

“พี่ก้องทำแบบนี้กับลดาได้ยังไง ลดาเป็นน้องสาวพี่นะ” หญิงสาวสะอื้นไห้จนตัวโยน ความเจ็บปวดจากการถูกสายเลือดทรยศมันแสนสาหัสยิ่งกว่าถูกคนแปลกหน้าทำร้ายเป็นร้อยเท่า

“เลิกบีบน้ำตาสักที ฉันรำคาญ” สตีเวนตัดรำคาญ “ว่ายังไง จะยอมเซ็นสัญญาเป็นผู้หญิงของฉัน หรือจะให้ลูกน้องฉันเป่าหัวพี่ชายเธอทิ้งซะเดี๋ยวนี้ เลือกเอา”

พราวลดาหลับตาลงอย่างปวดร้าว หยาดน้ำตาไหลรินลงมาไม่ขาดสาย เธอไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากต้องยอมจำนนต่อโชคชะตาที่แสนโหดร้าย หญิงสาวพยักหน้าช้าๆ เป็นการตอบตกลง แลกอิสรภาพและศักดิ์ศรีของตัวเองกับลมหายใจของพี่ชายที่แสนเห็นแก่ตัว

สตีเวนลุกขึ้นยืนด้วยรอยยิ้มแห่งผู้ชนะ เขาสั่งให้ดีแลนนำเอกสารสัญญาที่เตรียมไว้ออกมาวางบนโต๊ะ ข้อความในสัญญาระบุชัดเจนว่าพราวลดาจะต้องมาเป็นผู้หญิงของเขา คอยปรนนิบัติรับใช้และทำตามคำสั่งทุกอย่างจนกว่าเขาจะพอใจ โดยไม่มีสิทธิ์เรียกร้องหรือปฏิเสธใดๆ ทั้งสิ้น แลกกับการยกหนี้และละเว้นชีวิตกรรชัย

“เซ็นซะสิ” ชายหนุ่มเลื่อนกระดาษและปากกาสีทองไปตรงหน้าหญิงสาว

พราวลดาหยิบปากกาขึ้นมาด้วยมือที่สั่นเทา ดวงตาพร่ามัวไปด้วยม่านน้ำตา เธอจดจ้องตัวอักษรบนหน้ากระดาษที่เปรียบเสมือนโซ่ตรวนจองจำชีวิตของเธอตลอดไป หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกๆ รวบรวมความกล้าทั้งหมดก่อนจะจรดปลายปากกาเซ็นชื่อลงไปในช่องว่าง

ทันทีที่ลายเซ็นเสร็จสมบูรณ์ สตีเวนก็ดึงกระดาษกลับมาตรวจสอบด้วยความพอใจ