บทที่ 2 ไม่อยากมีแฟน
“น้อย ๆ หน่อย ลืมไปแล้วหรือไงว่าตัวเองมีผัวแล้ว”
เพลล์กระแทกตัวลงฝั่งตรงข้ามของเพื่อนสนิทพลางเอ่ยเย้าแหย่เธอไปด้วย ทำให้เดมี่ต้องละสายตาจากหนุ่มผมเทาที่เพิ่งเดินผ่านไปเมื่อสักครู่แล้วหุบยิ้มลงอัตโนมัติเมื่อต้องเห็นใบหน้าเดิม ๆ ของอีกฝ่ายทุกวัน
ถึงเพื่อนของเธอจะถือว่าหน้าตาพอใช้ได้ก็เถอะ แต่พอได้รู้นิสัยแล้วก็ยากที่จะรู้สึกเจริญหูเจริญตากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเพลล์เหมือนกันแถมแต่ละคำที่พูดออกมายังชวนให้เธอรู้สึกไม่สบอารมณ์อีกต่างหาก
“ระวังโดนไอ้ดินมาลากตัวไปกดจมเตียงอีกหรอก”
“นี่! อย่ามาพูดอะไรที่ไม่เป็นมงคลได้ไหม ดินไม่ทำแบบนั้นกับฉันหรอกหย่ะ”
“แล้วไอ้ดินมันรู้รึยังว่าเมียตัวเองเป็นคนแบบนี้”
“จะรู้หรือไม่รู้แต่ดินก็รักฉันมากอยู่ดีแหละ” เดมี่ตอบกลับด้วยความมั่นใจ
“งั้นเหรอ? งั้นฉันจะลองถามมันดูก็แล้วกัน”
เพลล์กอดอกแล้วมองอีกฝ่ายอย่างเหนือกว่า ก่อนแผ่นดินจะเดินเข้ามาหย่อนตัวลงด้านข้างของเดมี่พร้อมกับโอบเอวของเธอไปด้วยแบบที่ชอบทำเป็นประจำ
“ไอ้ดิน เมื่อกี้เมียมึงมองหนุ่มคนอื่นว่ะ”
เดมี่ถลึงตาใส่คนตรงข้ามอย่างคาดโทษ ไหนบอกว่าจะถามไง! แต่แบบนี้มันเรียกว่าฟ้องเพื่อให้เกิดปัญหาบ้านแตกชัด ๆ ทว่าคำตอบที่เพลล์ได้รับกลับผิดคาดสำหรับเขาเป็นอย่างมาก
“แล้วยังไง? เมียกูคงมองไม่ถึงห้าวิด้วยซ้ำ”
“นี่มึงหลงเมียขนาดนี้เลยเหรอวะ”
“เดมี่รักกูมากขนาดนี้ กูจะไปสนใจเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ทำไม” แผ่นดินตอบกลับพลางจูบลงที่ศีรษะเล็กของแฟนสาวไปด้วย แม้ว่าความจริงเขาจะตั้งใจเก็บข้อมูลเรื่องพวกนี้ไว้เพื่อหาจังหวะในการทำโทษแมวตัวน้อยของเขาก็ตาม
“เหอะ! ให้มันได้แบบนี้สิ”
“เห็นไหมว่าฉันกับดินรักกันมากกก เพราะฉะนั้นเลิกทำตัวเป็นนางร้ายขี้อิจฉาได้แล้ว ยังไงเราสองคนก็ไม่มีวันทะเลาะกันง่าย ๆ หรอก”
เดมี่เอนกายไปซบที่อกกว้างของแฟนหนุ่มแล้วบอกกับเพื่อนสนิทที่นั่งฝั่งตรงข้ามไปด้วย
เธอก็แค่มองคนหล่อ ๆ ให้พอผ่านตาไปเท่านั้น ไม่ได้มองแบบลึกซึ้งเหมือนที่นอนมองหน้าแผ่นดินทุกวันเสียหน่อย อีกอย่างก็ไม่มีใครที่จะหน้าตาดีและทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงได้เท่ากับแผ่นดินอีกแล้ว
“แต่ถ้าทะเลาะกันบนเตียงก็ไม่แน่นะ”
“ดิน! ทำไมชอบพูดเรื่องแบบนี้อีกแล้ว”
“ก็เธอบ่นฉันทุกครั้งเลยไม่ใช่หรือไง”
“เพราะเธอทำแรงต่างหาก~ เค้าบอกให้หยุดก็ไม่ยอมหยุด”
เพลล์กรอกตาอย่างเหนื่อยหน่ายกับสองคนตรงหน้าที่กำลังหยอกล้อกันอย่างหวานซึ้งโดยไม่สนใจคนอื่นเลยแม้แต่น้อย
ยิ่งเพื่อนสนิทของเขานั่นก็อีกคน ไม่รู้ว่าเดมี่เขินอายจริงอย่างที่พูดหรือเปล่าถึงได้ออดอ้อนแผ่นดินขนาดนั้น ทั้ง ๆ ที่อีกนิดเดียวเธอคงจะมาเล่าเรื่องบนเตียงให้เขาฟังได้แล้ว!
ผู้หญิงอะไรก็ไม่รู้ เห็นแล้วรู้สึกหมั่นไส้ทุกที
“เห็นแบบนี้แล้วยังไม่คิดจะมีแฟนเป็นตัวเป็นตนอีกเหรอวะ เวลามีลูกแมวตัวน้อย ๆ มาอ้อนมันรู้สึกดีนะ” แผ่นดินเอ่ยถามลูกพี่ลูกน้องคนสนิทในตอนที่เห็นสายตาของเพลล์ซึ่งมองมาที่เขาและแฟนสาว เพราะขนาดเขากับเดมี่ที่เมื่อก่อนเคยมีความสัมพันธ์กันแบบนั้นยังลงเอยด้วยการคบหากันจนถึงตอนนี้เลย อีกทั้งคนรอบตัวเพลล์ก็เริ่มมีคนรักและสร้างครอบครัวกันหมดแล้ว
เหลือแค่เสือร้ายตรงหน้าเขานี่แหละที่ยังคงไม่ยอมถอดเขี้ยวเล็บออกเสียที
“เธอพูดผิดรึเปล่า อย่างเพลล์มันคงชอบแบบเสือสาวเร้าใจมากกว่า”
“แบบไหนฉันก็ไม่ชอบทั้งนั้นแหละ อยู่คนเดียวสบาย ๆ ก็ดีแล้วจะมีคนมาเพิ่มให้ปวดหัวทำไม”
“แล้วมึงไม่เบื่อหรือไงที่ต้องคอยรายงานลูกแมวของมึงทุกวันว่าทำอะไรอยู่” เพลล์ยอกย้อนกลับไปโดยไม่ลืมที่จะเหน็บแนมเพื่อนสนิทที่นั่งทำหน้าบูดบึ้งตรงข้ามเขาไปด้วย ทำให้เดมี่ต้องแทรกขึ้นมาแล้วบอกกับคนรักของตนเอง
“เพลล์น่ะมันตายด้านเรื่องพวกนี้ไปแล้วพูดไปก็ไม่มีทางเข้าหูหรอก เธออย่าไปพยายามปลุกความเป็นสุภาพบุรุษที่ไม่มีทางเกิดขึ้นในตัวของมันเลย”
“คนเรามันจะใช้ชีวิตแบบนี้ได้ตลอดไปจริง ๆ แน่เหรอ? แต่ไม่ว่าจะอีกกี่ปีฉันก็รอได้นะ เพราะอยากเห็นจุดจบของไอ้พวกเพลย์บอยอย่างมันเหมือนกัน”
เพลล์ไหวไหล่อย่างไม่ใส่ใจกับถ้อยคำกระแนะกระแหนของญาติตัวเองที่ดูเหมือนจะเป็นคำสาปแช่งเสียมากกว่า เขาหยิบแก้วเหล้าตรงหน้าขึ้นมากระดกเข้าปากก่อนจะเอนกายพิงพนักโซฟาด้านหลังเพื่อพักสายตาจากความเหนื่อยล้าที่สะสมมาตลอดหลายวัน
