บทที่ 27 อยู่นานเกินไป

ครืด ครืด

“อื้อ...” แรงสั่นจากโทรศัพท์มือถือด้านข้างปลุกเพลล์ที่เพิ่งนอนหลับไปได้ไม่นานให้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เขาพยายามเอื้อมมือไปหยิบมันด้วยความรู้สึกหัวเสียไม่น้อยจากการที่ถูกรบกวนทว่าแรงกอดรัดและน้ำหนักที่คุ้นเคยซึ่งอยู่บนแขนอีกข้างก็ทำให้เพลล์ต้องหลุบสายตามองไปยังหญิงสาวซึ่งกำลังนอนหลับสนิทอยู่ใน...