บทที่ 44 สับสน

ริต้าลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ในตอนที่ชายหนุ่มตรงหน้าจ้องมองเธอด้วยสายตาที่ดุดันอย่างไม่วางตา

เธอเคยเห็นเขาโกรธในคืนนั้นและยังคงรู้สึกตกใจอยู่ ซึ่งเพลล์ในตอนนี้ก็น่ากลัวมากไม่ต่างจากตอนนั้นเช่นกัน แต่ไม่ว่าจะรู้สึกกลัวอย่างไรเธอก็จะไม่ยอมเป็นเหยื่อของเขาอีกต่อไปแล้ว

“ออกไปนะ ไม่งั้นฉันจะ...”

“ตอบฉันมาสิร...