บทที่ 12 แกล้งมาแกล้งกลับ

โนอาได้ยินเธอพูดออกมาอย่างนั้นก็อยากจะเอาท่อนเอ็นตีปากของเธอสักทีสองที เพราะเธอบอกว่าเธอไม่ได้ทำอะไรแต่ก้นของเธอมันบดกระแทกใส่ท่อนเอ็นของเขาจนเขาไม่สามารถต้านทานให้มันอ่อนตัวลงได้เลย 

“อ่าส์ คุณกำลังยั่วผมอยู่ชิชา แล้วถ้าคุณยังไม่หยุดล่ะก็ ผมจะไม่เกร็งใจเพื่อนของคุณแล้วนะ” โนอาพูดขู่เธออกไป เพื่อต้องการให้เธอหยุดกระแทกลงมาใส่ท่อนเอ็นของเขา เพราะตอนนี้เขาทนไม่ไหวแล้ว 

“หึๆ ฉันไม่ได้ยั่วคุณสักหน่อยค่ะ ก็คุณบอกให้ฉันนั่งตัก ฉันก็นั่งตามที่คุณบอกแล้วไงคะ คุณเริ่มเองนะคะ เพราะฉะนั้นก็อย่าบ่นสิคะ” ชิชาพูดไปแล้วก็ยิ้มมุมปากใส่เขา ก่อนจะหันหน้ามามองเพื่อนๆของเธออย่างเนียนๆ ก่อนจะเห็นกวีนานั่งกอดแขนกับยูตะอย่างทุลักทุเล

“แม่ง เรือบ้านี้ก็จะกระแทกอะไรนักหนาวะ จะแตกอยู่เนี่ย” โนอาคิดในใจอย่างอดไม่ได้ ก่อนจะพยายามกัดฟันอดทนแต่จนแล้วจนรอดมันก็ไม่สามารถห้ามความต้องการที่ถูกกระตุ้นจากแรงกระแทกนี้ได้ ทำให้เขาต้องกัดฟันแล้วยอมปล่อยตัวปล่อยใจไปอย่างเสียวกระสัน

“ได้ จะเอาแบบนี้ใช่ไหม คุณรู้จักผมน้อยไปซะแล้ว” โนอาพูดไปก็ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ใส่เธอ พร้อมกับปล่อยให้เธอโยนตัวตามแรงกระแทกจนเขานั่นต้องกัดฟันอย่างทรมาน 

จนผ่านไปสักพักเขาก็เริ่มรู้สึกถึงการที่เขาใกล้จะปลดปล่อยปล่อยแล้ว เขาก็เอากดเอวของเธอไว้อย่างเสียวๆ แต่ทุกอย่างก็ต้องสลายไปเมื่อเธอลุกขึ้นแล้วไปนั่งข้างๆของเขาแทน ทำให้เขารีบเอามือปิดท่อนเอ็นที่ดันชูชันนูนออกมาจากกางเกงอย่างรวดเร็ว ก่อนจะมองเธออย่างจดจ้อง

“ใกล้ถึงแล้วค่ะ ขอบคุณที่ให้ฉันนั่งตักนะคะคุณโนอา” ชิชาพูดไปก้ยิ้มใส่เขา ก่อนจะแลสายตาไปมองมือของเขาที่กำลังปิดตรงเป้าเขาอยู่ เธอก็อมยิ้มขำๆอย่างชอบใจที่ได้แกล้ง สมน้ำหน้าอยากมาหื่นใส่เธอดีนักก็ต้องเจอแบบนี้ ยั่วมายั่วกลับไม่โกงจ้า

“อืม ผมเต็มใจ” โนอากัดฟันพูดตอบไปอย่างทรมาน เพราะเขาใกล้จะเสร็จอยุ่แล้วถ้าเธอไม่ลุกออกไป คอยดูนะถ้าเขาได้แอ้มเธอเมื่อไหร่ล่ะก็ เขาจะให้เธอค้างเติ่งกลางอากาศอย่างที่เขาเจอ ดูสิว่าเธอจะทำยังไง

“โนอา นายเป็นอะไรครับ เมาเรือหรือเปล่า ทำไมทำหน้าแปลกๆอย่างนั้นล่ะ” ยูตะเอ่ยถามออกไป เมื่อเห็นเขาทำหน้าทำตาและท่าทางแปลกๆ หลังจากที่เพื่อนสาวของเขาลุกออกจากตัก

“ครับ พอดีผมเมาเรือนิดหน่อย แต่ใกล้จะถึงแล้วนิครับเดี๋ยวก็คงจะดีขึ้น สงสัยขึ้นฝั่งแล้วผมต้องหายามากินแก้เมาหน่อยแล้ว” โนอาพูดบอกยูตะไปก็ยิ้มให้เขา ก่อนจะหันประโยคท้ายๆมามองหน้าของชิชาที่นั่งข้างๆ แถมเธอยังมายิ้มแล้วยยักคิ้วใส่เขาอีก มันน่าตีจริงๆ

“ฉันมียาแก้เมานะคะ รับรองว่าถ้าคุณกินแล้วหายเมาเรือแน่นอนค่ะ ตอนนี้ก็อดทนหน่อยนะคะ หึๆ ใกล้จะถึงฝั่งแล้วล่ะค่ะ” ชิชาพูดตอบไปด้วยสีหน้ากวนๆ เพราะรู้ว่าตอนนี้เขาไม่ได้เมาหรอกเขาแค่ไอ้นั่นแข็งเท่านั้น ดูสิว่าแข็งโด่แบบนั้นจะขึ้นฝั่งยังไง ชิชาคิดไปอย่างขำๆ

จากนั้นสามนาทีเรือก็เข้าจอดที่ท่าเรือแล้วทุกคนก็ทยอยขึ้นฝั่ง โดยเฮนรี่ขึ้นฝั่งเป้นคนแรกและโนอาเป็นคนที่สอง และเฮนรี่ก็เดินไปรับกระเป๋าจากคนขับเรืออยู่ด้านหลัง ทำให้โนอาต้องเป็นคนจับมือคนที่เหลือขึ้นจากเรือ และนั่นก็ทำให้เขาไม่มีมือที่จะปิดบังหรือปกปิดท่อนเอ็นที่แข็งตัวนูนออกมาอย่างเด่นชัดนั้น

“โอ้ แม่ เจ้า” ยูตะที่ขึ้นเรือเป็นคนต่อไปจับมือของโนอาแล้วก็อุทานออกมา พร้อมกับสายตาที่เพ่งเล็งไปยังเป้ากางเกงของเขาที่นูนออกมาแบบตุงๆ ทำให้กระเทยอย่างเขานั้นถึงกับใจเต้นไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

“ขอบคุณครับ” ยูตะพูดออกไปแบบตะกุตะกะ ก่อนจะหันไปมองที่เพื่อนสาวแล้วเขาก็ทำท่าชี้ที่เป้าของเขาแล้วชี้ไปที่โนอาให้กวีนาและชิชาดู ก่อนจะทำมืออ้าออกเหมือนกับวัดขนาดให้เพื่อนสาวดู

โนอาไม่พูดอะไรก็รีบดึงยูตะขึ้นมา ก่อนจะหันไปส่งมือให้กับกวีนาที่รอขึ้นมาอยู่ แต่สายตาของเธอก็ดันมองต่ำลงไปไม่ต่างจากยูตะเพื่อนของเธอเลยสักนิด มันก็ทำให้เขาที่ไม่เคยอายมาก่อน รู้สึกเริ่มจะอายอยุ่เหมือนกัน เพราะเขาไม่เคยต้องมาแข็งท้าทายสายตาคนอื่นแบบนี้ นี่ถ้านักข่าวได้ภาพนี้ไปล่ะก็ ภาพลักษณ์ของเขาคงไม่มีเหลือ

“ขึ้นมาสิครับคุณเก้า” โนอาพูดบอกไปก็มองเธออย่างจดจ้อง ก่อนจะแลสายตาไปมองชิชาที่ยืนยิ้มขำๆใส่เขาอยู่ด้านหลัง มันก็ทำให้เขารู้สึกแค้นใจเธอมากขึ้น เพราะเธอทำให้เขาต้องอายแบบนี้

“ขะ ขึ้น ขึ้นค่ะคุณโนอา” กวีนาเอ่ยไปก็ละจากเป้าตุงๆนั้นอย่างเสียดาย เพราะมันนูนเป็นแท่งอย่างชัดเจนเลย นี่เขามาแข็งโด่อะไรเอาตอนนี้เนี่ย อย่าบอกนะว่าตอนที่เพื่อนของเธอนั่งกับเขาในเรือเมื่อกี้ แบบนี้ยัยชิชามันก็ต้องรู้น่ะสิ กวีนาคิดในใจไปก็ขึ้นมาจากเรือ ก่อนจะหันไปมองเพื่อนสาวแล้วชี้ไปที่โนอาอย่างสงสัย

ชิชาที่เห็นเพื่อนสาวทำหน้าทำตาแล้วชี้ไปที่โนอาอย่างนั้นก็คิดว่ากวีนาคงจะเดาออกแล้วว่าเพราะอะไร ทำให้เธอพยักหน้ายิ้มตอบไปแล้วก็ขยิบตาให้ เพราะกวีนาเป็นคนสอนเธอยั่วเองและนี่ก็เป็นแค่การยั่วเพียงนิดๆหน่อยๆเท่านั้น ซึ่งเธอเองก้ต้องใช้ความใจกล้าไม่น้อยเลย แต่ถ้าเธออยากได้ผู้ เธอก็ต้องด้านได้อายอดสิ แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้หรอก เธอยังต้องทำให้เขาอยากทำให้เขาคลั่งเธอมากกว่านี้

โนอาเห็นชิชายิ้มแล้วขำเขาใส่เพื่อนของเธอก็มองเธอด้วยสายตาค้อนๆ ก่อนจะเดินไปหาเฮนรี่ไม่ยอมช่วยเธอขึ้นมาจากเรือ ทำให้ชิชามองตามเขาแบบอึ้งๆ

“อ่าว คุณโนอา คุณไม่ช่วยฉันขึ้นไปก่อนเหรอ” ชิชาเอ่ยถามออกไปแล้วก้มองเขาที่ไปเอากระเป๋ากับเฮนรี่ด้านหลัง

“คุณก็ขึ้นมาเองสิ คุณเก่งจะตายไป เฮนรี่เอากระเป๋าของฉันให้หน่อยสิวะ” โนอาพูดใส่เธอแล้วก็ยิ้มร้ายๆออกไป 

“อ่ะ นี่กระเป๋าของนาย” เฮนรี่พูดไปอย่างเพื่อนกันตามที่โนอาสั่ง ก่อนจะมองโนอาอย่างอึ้งๆ เพราะเขาไม่ทันสังเกตเป้าตุงๆของเจ้านายตัวเอง ว่ามันเป็นแบบนี้ไปได้ยังไง นั่งเรือมาทรหดกันขนาดนั้นยังจะมีอารมณ์ได้อีกเหรอ เขาล่ะยอมจริงๆ เฮนรี่คิดไปก็ส่งกระเป๋าให้โนอาไปทีละใบๆ

ส่วนโนอาก็เอากระเป๋าเป้ของเขามาสะพายแล้วเอากระเป๋าใบเล็กมาบดบังท่อนเอ็นที่นูนออกมาของเขาอย่างปกปิด

“หืม ไอ้คนบ้า อย่าให้ฉันได้เอาคืนนะ” ชิชาพูดภาษาไทยออกไปอย่างบ่นๆ ก็มองเขาอย่างจดจ้องอย่างเจ็บใจที่เขาไม่ยอมช่วยเธอขึ้นเรือ เธอรู้ว่าเขาน่ะจงใจจะแกล้งเธอชัดๆ