บทที่ 9 ลงโทษสะใภ้

คมสันต์เริ่มไม่พอใจ เขากำลังหลงแพรและอยากเป็นเจ้าของเธอจนหน้ามืด เขาจึงตะคอกกลับ

"ทำไม! รังเกียจนักรึไง! พ่อดูแลแพรไม่ดีเหรอ ตอนแรกพ่อว่าจะไม่ทำอะไรแพรแล้วนะ แต่ถ้าแพรทำท่าทีอย่างนี้กับพ่อ พ่อไม่ยอม! คลานกลับขึ้นไปบนเตียงเดี๋ยวนี้!" คมสันต์ตะคอกสั่ง

"ไม่นะ พ่อต้องพอได้แล้ว แพรไม่ยอม!" แพรทำตามใจเขามาหมดแล้ว แต่เขาไม่ยอมออกจากห้องไปเสียที

"ไม่ยอมเหรอ! เพี๊ยะ!" เสียงมือหนาฟาดลงบนก้นของแพรเต็มแรง

"อ๊าย! เจ็บนะพ่อ" แพรร้องลั่น

"ถ้าไม่ขึ้นเตียงก็จะฟาดอีก แล้วก็จะจับแพรมากระเด้าจนสลบคามือเลย... เอาสิ เลือกเอา!" คมสันต์ตะคอกขู่

แพรกลัวสุดขีดเพราะไม่เคยเห็นคมสันต์โมโหขนาดนี้ เธอหันกลับไปคลานขึ้นเตียงในท่าสี่ขาหันหลังในสภาพเปลือยเปล่า แสงฟ้าแลบแปลบปลาบทำให้เห็นเรือนร่างอรชรของแพรอย่างชัดเจน

"คนดีของพ่อ..." คมสันต์ที่เปลือยเปล่าอยู่เช่นกันตั้งใจจะลงโทษแพรที่ดื้อดึงใส่เขา เขากระโจนใส่แพรจนเธอตกใจ "พ่อ!"

คมสันต์ไม่พูดพล่ามใช้สันจมูกสูดดมกลิ่นดอกไม้งามของแพรด้วยความคลั่งไคล้ ลิ้นสากเริ่มทำงานเลียตั้งแต่ติ่งสวาทไปจนถึงรูจีบด้านหลัง แพรถึงกับสั่นสะท้านไปทั้งตัว

"อ้าห์... พ่อ อย่านะ มันสกปรก" แพรส่ายก้นหนีแต่สู้ประสบการณ์ของพ่อผัวไม่ได้ คมสันต์กดร่างบางจนหน้าแนบพื้นกระดกก้นขึ้นให้งอนงาม แล้วใช้ลิ้นสากแยงเข้าไปในรูสวาทอยู่นานสองนาน จนแพรครวญครางและใช้มือเรียวขยำผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่

"พอ... พอแล้ว อ้าส์... ซี๊ด พ่อ อย่าทำแพรเลย... อ้าส์... เสียว แพรยอมพ่อแล้ว ยอมแล้ว อย่าทำแพรแบบนี้เลย" แพรครวญครางขอความเมตตา

คมสันต์ที่ได้ยินว่าแพรยอมแพ้แล้วก็ยิ้มอย่างพอใจ เขาเร่งจังหวะแยงลิ้นสากแหย่เข้าไปในรูสวาทของแพร ทั้งน้ำลายและน้ำรักปะปนกันจนแยกไม่ออก

สุดท้ายแพรทนไม่ไหวแตกคาปากของคมสันต์อย่างเลี่ยงไม่ได้ คมสันต์เลียไม่หยุดจนแพรกระตุกขมิบไปทั้งร่าง เขาเลียติ่งเสียวซ้ำไปซ้ำมาจนเธอแตกอีกสองสามรอบจึงพอใจ

"ยอมแล้วเหรอ...! ไหนว่ารังเกียจพ่อไง"

"อืม..." แพรตอบสั้น ๆ เธอเหนื่อยอ่อนแรงจนไม่อยากขยับตัว เธอเสียวซ่านไปหมด คมสันต์ทรมานเธอไม่พักก่อนจะพลิกร่างแพรให้นอนหงายเพื่อฟังเสียงหอบหายใจถี่ของเธออย่างพอใจ

"แพรยอมพ่อแล้ว แพรไม่ไหวแล้ว แตกหลายรอบแล้ว พ่ออย่าเลียหรือทรมานแพรอีกเลยนะ แพรขอ..." เธออ้อนวอนท่ามกลางเสียงฝนที่ยังคงตกกระหน่ำเหมือนจงใจเป็นใจให้คนทั้งสอง

"ก็ได้! งั้นขอพ่อนอนกอดแพรได้ไหม แพรจ๋า..." คมสันต์ได้คืบจะเอาศอก

"แพรขอล้างตัวก่อนได้ไหมจ๊ะ นี่เกือบตีสองแล้ว แพรเหนื่อยและเปียกฝนด้วย" แพรตอบด้วยความอายจนชาไปทั้งตัว

"เดี๋ยวพ่อไปจุดเทียนให้ แพรรอพ่อก่อนนะ" พูดจบคมสันต์ก็ออกจากห้องไป โดยไม่คิดว่าแพรจะกระโจนตามหลังไปติด ๆ แล้วรีบลงกลอนประตู

คมสันต์เดินคลำทางลงมาที่ชั้นล่างเพื่อหาเทียนไข เขาไม่ได้เฉลียวใจเลยว่าแพรจะกล้าขังเขาไว้ข้างนอก เมื่อเขาจุดเทียนเดินกลับขึ้นมาหาเธอ มือหนาสัมผัสลูกบิดแต่กลับเปิดไม่ออก

"แพร แพร! พ่อรู้ว่าแพรได้ยิน... เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะแพร อย่าให้พ่อต้องโมโห!"

แพรไม่ยอมเปิดประตู และไม่รู้ว่าเธอจะรอดพ้นจากพ่อผัวจอมหื่นคนนี้ได้หรือไม่ คืนนี้ช่างยาวไกลสำหรับเธอเหลือเกิน... คมสันต์เคาะประตูใส่แพรอย่างบ้าคลั่ง

"จะเอาอย่างนี้ใช่ไหมแพร ได้!... แล้วเราจะได้เห็นดีกัน!" คมสันต์คำรามอยู่หน้าประตูด้วยความโมโหสุดขีด

เสียงประตูยังคงถูกเคาะดังสนั่นลั่นบ้าน คมสันต์ ทั้งโมโหและรู้สึกเสียหน้า เพราะคิดว่าลูกสะใภ้จะยอมสยบแต่โดยดี เขาอุตส่าห์ทำตามสัญญาโดยไม่เอาแท่งเอ็นเสียบเข้าไปในรูสวาทของเธอ

เพียงแค่ถูไถให้ได้อารมณ์เท่านั้น แต่ดูเหมือนแพรจะไม่ให้ความเคารพยำเกรงต่อความเมตตาของเขา และปิดประตูลงกลอนใส่กันอย่างไม่ใยดี ในเมื่อพูดกันดี ๆ ไม่รู้เรื่อง เขาก็คงต้องใช้ไม้แข็ง!

"แพร เปิดประตู! เปิด!" เสียงเริ่มเข้มและดุดันขึ้นทุกที

"แพรไม่เปิด! แล้วพ่อก็ห้ามเข้ามาในห้องของแพรด้วย พ่อกลับไปนอนเถอะค่ะ แพรจะนอนแล้ว แพรเหนื่อย!"

แพรตะโกนตอบกลับไป ทั้งกลัวทั้งเกร็งจนหัวใจเต้นผิดจังหวะ เหงื่อผุดเต็มใบหน้าเพราะกลัวว่าพ่อผัวจะเปิดลูกบิดเข้ามาจับเธอ แพรลืมคิดไปว่าบ้านหลังนี้เป็นของครอบครัวสามี และนั่นหมายความว่าพ่อผัวย่อมมีกุญแจสำรองของทุกห้อง!

"ดี! ถ้าไม่เปิดก็อย่าให้พ่อเข้าไปได้แล้วกันนะแพร ครั้งนี้ไม่ว่าแพรจะร้องขออะไร มันจะไม่มีคำว่าเมตตาจากพ่ออีกต่อไป" คมสันต์โมโหจนเดือดพล่าน

คมสันต์หมดความอดทน เขาเขวี้ยงเทียนลงบนพื้นอย่างไม่ใยดีจนมันดับวูบลง ก่อนจะเดินคลำทางกลับไปที่ห้องของตัวเองเพื่อหยิบพวงกุญแจสำรองที่มีทุกดอกในบ้าน เพื่อจะไขเข้าไปในห้องของแพรลูกสะใภ้ตัวดี

แพรที่เอาหูแนบประตูฟังเสียงอยู่พักหนึ่ง เธอถอนหายใจจนโล่งอกเมื่อคิดว่าพ่อผัวคงกลับไปนอนที่ห้องแล้ว เธอจึงพยายามเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อล้างเนื้อล้างตัว

แม้ไฟจะยังไม่ติดหรือส่องสว่าง แต่ก็ยังดีกว่าการที่มีพ่อผัวอยู่ใกล้ ๆ ถึงจะหวาดกลัวมากแค่ไหน เธอก็ต้องใจดีสู้เสือเพราะเธอเพิ่งโดนพ่อผัวรังแกอยู่นับชั่วโมง

แพรถอดเสื้อสายเดี่ยวตัวเดียวที่เหลืออยู่ทิ้งกองไว้ในห้องน้ำเพราะมันเปียกชื้น เธอตั้งใจจะเก็บไว้ซักในเช้าวันรุ่งขึ้น แพรใช้สบู่ถูตัวเพียงชั่วครู่ ก่อนจะควานหาผ้าขนหนูที่เตรียมมาซับน้ำ เช็ดเนื้อเช็ดตัวจนแห้งสนิท

เธอเริ่มลืมเลือนเรื่องเลวร้ายก่อนหน้านี้และเตรียมจะออกจากห้องน้ำเพื่อเข้านอน เพราะตอนนี้ล่วงเลยมาจนตีสองกว่าแล้ว โดยที่เธอไม่รู้เลยว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องและฟังเสียงฝีเท้าของเธออยู่ในความมืด