บทที่ 147 ความตั้งใจของคนที่ล่วงลับ ๕๐%

กึก!

"หวัดดี"

คาลอสหยุดฝีเท้าหน้าทางเข้าคาสิโนนิ่งดึงสีหน้าหงุดหงิดเป็นเรียบนิ่งเมื่อเผชิญหน้ากับกลุ่มคนอีกกลุ่มตรงหน้า ดวงตาคมกริบเยือกเย็นลงจ้องบุคคลตรงหน้านิ่งไม่ได้ทักทายกลับแต่อย่างใด

"กูไปหาน้องสาวกูมาแต่เหมือนคนที่นั่นจะบอกว่าไม่อยู่กูเลยมาตาม"

"..."

"คุยกันหน่อยไหม"

"หลีก"

เสียงเข้มกดต่ำอย่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ