บทที่ 25 ดีเลย์ช็อก

วาทีนิ่วหน้า เมื่อประตูห้องทำงานถูกเคาะติดกัน ก่อนประตูจะถูกผลักเข้ามาโดยเร็ว

“จิรางค์?”

เขาแปลกใจที่เห็นเลขาสาวโผล่เข้ามา จำได้ว่าอนุญาตให้หล่อนกลับบ้านตั้งแต่หกโมง ซึ่งก็เลยเวลางานปกติมากว่าครึ่งชั่วโมง โดยบอกว่าเขาขอเคลียร์เอกสารที่รอเซ็นอยู่จำนวนหนึ่งแล้วจึงจะกลับ

“ยังไม่กลับบ้านอีกหรือ ผมนึก...