บทที่ 26 หลงกลิ่น

หลังนาทีเร่าร้อนผ่านไปในเวลาอันสั้น เขาก็ออกละอายใจที่ทำกับหญิงสาวที่ตนพึงใจมานานราวกับว่าหล่อนเป็นผู้หญิงราคาถูก

“ผมขอโทษ”  เขาพูดเสียงอ่อน หลังจากถอนตัวตนจากช่องทางชุ่มฉ่ำ

น้ำรักของเขาปนกับของหล่อนไหลเยิ้มเปรอะโซฟาหนัง

วาทีจัดการกับตัวเองให้อยู่ในสภาพเรียบร้อย เอื้อมมือไปหยิบทิชชูมาทำความสะสอาด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ