บทที่ 42 บำเรอยอดดวงใจ

 ทิราภารับรู้ถนัดถนี่ถึงท่อนลำแกร่งร้อนผ่าว เมื่อร่างสูงใหญ่ขยับเข้ามาเบียดชิด

“อื๊อ! อะไรอีก”

พยายามทำเสียงให้ฟังว่าหงุดหงิด กลบความขายหน้าที่ยอมให้ชายหนุ่มทำสารพัด

“ไม่อะไร”   ลมหายใจร้อนๆ รินรดต้นคอ   “แต่ใจคอทิจะทิ้งพี่ให้แข็งโป้กอยู่อย่างนี้หรือไงจ๊ะ”

ภานนท์จับร่างเนียนนุ่มให้กลับมานอนหงาย ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ