บทที่ 23 สายตาเหมือนลูกหมา

ตอนที่ 23 สายตาเหมือนลูกหมา

“ก็ใช่น่ะสิคะ พี่วินทร์คิดว่ามาที่นี่จะมาทำอะไรล่ะคะ”

“พี่ก็แค่!!…ช่างเถอะ ว่าแต่จากนี้มิวต้องมาที่นี่ทุกวันเลยเหรอ”

“ค่ะ หยุดเสาร์อาทิตย์”

“ค่อยยังชั่ว”

มิวหันไปค้อนและเก็บของที่พึ่งทำแผลให้นิธิศก่อนที่ภาวินทร์จะเดินเข้ามาชิดตัวเธอ มิวพยายามหันหนีแต่เขากลับดึงเธอเข้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ