บทที่ 16 16

๑๖

ปึงง~ 

เสียงปิดประตูรถยนต์อย่างแรงส่งผลให้กระต่ายที่กำลังปลดล็อกสายรัดนิรภัยออกจากลำตัวสะดุ้งโหยง ดวงตากลมโตกระพริบถี่ มองคนตัวโตที่เดินลงจากรถไปก่อนพร้อมร่มในมือไม่ลืมที่จ้องมองใบหน้าหล่อเหลา

เขาหงุดหงิด อารมณ์เสีย ก็เข้าใจว่าเขาต้องรู้สึกแบบนั้นเพราะสถานการณ์คับขันในวันนั้น ทั้งที่มันเป็นเพี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ