บทที่ 18 บทที่ 17 เป็นทุกอย่าง

บทที่ 17 เป็นทุกอย่าง

คนตัวเล็กกัดปากแน่นแล้วรีบก้มหน้าหลบสายเจ้าเล่ห์นั้น เมื่อเขาไม่ยอมหยุดมองเธอจึงเอามือผลักหน้าเขา ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วเดินเข้ามาในห้องครัวเพื่อกินน้ำ 

“อ๊ะ! แย่งทำไมเอาคืนมาเดี๋ยวนี้นะพี่เอม” เฟรย่าคว้าขวดน้ำตามมือเฌอเอมแต่เขายิ่งยกขึ้นสูงก่อนที่นิ้วชี้เรียวยาวจะแตะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ