บทที่ 76 บทที่76

นาราร้องไห้สะอึกสะอื้น โดยมีอ้อมแขนของดุจดวงกอดปลอบอยู่อย่างนั้น แต่นาราเธอก็ไม่ยอมพูดอะไรส่วนดุจดวงก็ไม่อยากจะถามตอนนี้

เมื่อนั่งร้องไห้จนตาบวม พิชัยภัทรก็แทรกร่างเข้ามาในห้องทำให้นารายิ่งตัวสั่นเทาไปอีก

"ป๊า...."

"ดุจดวงออกไปข้างนอกก่อน"

"แต่..."

"ฉันบอกให้ออกไปไงละ" นาราเธอรู้สึกหวาดกลัวพ่อของเธอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ