96.ความสิ้นหวัง

ไม่ว่าฉันจะถูกพาไปที่ไหน ฉันก็มองไม่เห็นอะไรเลยเพราะมีผ้าคลุมหัวบังตาไว้

ฉันตัวสั่นไปทั้งตัว วิงวอนต่อฟ้าดินให้นิโคไลรู้ตัวเร็วๆ และมาช่วยฉันออกจากขุมนรกที่ฉันกำลังจะถูกพาไปอย่างแน่นอน ฉันพยายามกลั้นเสียงสะอื้นและกุมท้องตัวเองไว้เพื่อปกป้องลูก พลางเงี่ยหูฟังทุกอย่างที่พอจะได้ยิน

ฉันอยากเห็นว่าตัวเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ