บทที่ 32 นางฟ้าของผม

“นี่ก็ดึกมากแล้ว คืนนี้ผมขอนอนด้วยคนนะครับ   ไหนๆเราสองคนก็คงออกจากห้องนี้ไปไม่ได้”

แค่เห็นเขาลูบคลำคางเขียวๆ ของตัวเองไปมาตอนทำท่าครุ่นคิด ขนอ่อนในกายก็พาลลุกซู่ซ่า ราวกับว่ากำลังโดนเขาลูบไล้ร่างกายอยู่

“เดี๋ยวพัชขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะคะ”

“ครับผม”

เบ็นจามินตอบรับเสียงหล่อ แถมแกล้งถอดผ้าขนหนูออกจากสะโพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ