บทที่ 52 แม่พระที่ชอบแกว่งเท้าหาเสี้ยน

บทที่ 14  แม่พระที่ชอบแกว่งเท้าหาเสี้ยน

เสียงระฆังจากรถรางที่แล่นผ่านถนนหนานกิง ดังกังวานประสานกับเสียงเจรจาจอแจของผู้คนที่เดินผ่านไปมา

บรรยากาศหน้าร้านตัดเย็บเสื้อผ้าสตรี ซูลี่เจิน[1] (Su-Li-Zhen) ที่เปิดใหม่เต็มไปด้วยความคึกคัก ซูเม่ย ลี่ถิง และเนี่ยนเจินในชุดกี่เพ้าเรียบหรูที่พวกเธอตัดเย็บเอง ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ