บทที่ 62

จอยทำงานเป็นแม่บ้านให้เรามาตั้งหลายปี ย่อมรู้อยู่แก่ใจดีว่าแก้วใบไหนเป็นแก้วน้ำของฉัน

หล่อนกะจะฆ่าฉันให้ตาย!

ฉันจ้องมองเธอด้วยสายตาเย็นชา รอดูว่าเธอจะแก้ตัวว่าอย่างไร

แต่จอยทำเพียงแค่โบกไม้โบกมือปฏิเสธพัลวัน พยายามอธิบายสาเหตุที่ตัวเองเข้ามา

"หนูแค่มาหาของจริงๆ ค่ะ คุณผู้ชาย คุณผู้หญิง เชื่อหนูเถอะน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ