บทที่

เมื่อมองแผ่นหลังของวัชรพลที่เดินจากไปด้วยความกรุ่นโกรธ ลลิตาก็ค่อยๆ เก็บซ่อนความสงสัยและท่าทีเฉยชาบนใบหน้า เปลี่ยนเป็นความเคร่งเครียดหนักอึ้ง

เรื่องราวบาดลึกในอดีต...

ทำให้เธอขยาดกลัวและไม่กล้าเปิดใจให้กับคำว่า "รัก" อีกต่อไป ต่อให้ผู้ชายคนนี้จะหนักแน่นมั่นคงดั่งหินผา และคอยตามเช็ดตามล้างปัญหาให้เธอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ