บทที่ 65 ลูกสาวหักหลัง

ฉันก้มลงอุ้มร่างเล็กเข้ามาในอ้อมกอดของตัวเองทันที ก่อนที่จะมุ่งหน้าตรงไปยังเตียงนอนวางซีเจนลงบนเตียงนุ่มแล้วก็ใช้สองมือเอาผ้าขนหนูสีฟ้าสดใสออกก่อนที่จะใช้เช็ดผมที่เปียกเล็กน้อยของซีเจนให้แห้งเพราะไม่อยากให้ลูกไม่สบาย

“ผมแห้งแล้วซีเจนหิวหรือยังคะ?”

“ยังไม่หิวค่ะ หม่ามี๊ป๊ะป๋าไปไหนคะ?”

เสียงเล็ก...