บทที่ 92 มาเหนือกว่า

ผมพูดพร้อมกับพรางสายตาของตัวเองไปสบกับสายตาสีน้ำตาลของไอ้เชนที่ยืนอยู่ตรงหน้าอย่างไม่เกรงกลัวอะไร

“ฉลาดดีนิแบบนี้สิถึงสมกับเป็นหนึ่งในห้า MISCREANT หน่อยไม่นึกเลยนะว่าคนอย่างมึงไอ้โซฟัสจะมาตายแบบนี้ เหอะ ตลกสิ้นดีมึงว่าไหม แล้วถ้าเกิดว่าพอมึงตายไปแล้วลูกสาวของมึงจะไปกับใครล่ะหรือว่าจะให้กูส่งไปอ...