บทที่ 96 สองมาตรฐาน

เอิร์นหันขวับกลับไปมองเจย์ ก็สบเข้ากับสายตาแพรวพราวระยับที่จ้องมองมาอย่างไม่น่าไว้วางใจ

ความรู้สึกหวาดหวั่นแล่นพล่านเกาะกุมหัวใจของเอิร์นทันที

เธอพยายามข่มใจ ฝืนฉีกยิ้มแห้ง ๆ ที่ดูออกว่าไม่เต็มใจส่งไปให้เขา

"พี่เจย์... ไม่ต้องลำบากหรอกค่ะ หนูโตจนบรรลุนิติภาวะแล้วนะ ไปมหาวิทยาลัยเองได้สบายมาก"

เมื่อเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ