บทที่ 112 คิดถึงมาก

“อ้ะ อ้าายส์...” น้ำหวานไหลออกมาให้เขาดื่มด่ำรสหวานของเธอให้สมกับที่รอคอย

“อืมมม...” ชายหนุ่มครางชิดร่องสวาทขณะที่ลิ้นเรียวยาวยังคงกวาดกินน้ำหวานของเธอจนหมดเกลี้ยง

แพรพลอยหายใจหอบเหนื่อยมองร่างสูงที่ยกตัวขึ้นยืนจังก้าบนเตียงถอดกางเกงออกทิ้งไปข้างเตียงปลดปล่อยมังกรยักษ์ออกจากถ้ำผงกหัวแดงเถือกน้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ