บทที่ 37 ขุนอยากดูแลนาว

“แต่งงานกันนะ”

เสียงนุ่มทุ้มกล่าวขึ้นพลางมองไปยังหญิงสาวด้วยแววตาอ่อนโยน

ขณะเดียวกันกับมะนาวที่ได้ยินประโยคนั้นก็ตกใจจนตาเบิกโพลง

“ห้ะ!!!!”

เมื่อเห็นว่าหญิงสาวคล้ายจะไม่เชื่อในคำพูดของตนเอง ขุนเขาจำต้องเอ่ยประโยคเดิมขึ้นมาอีกครั้ง ด้วยสีหน้าที่จริงจังขึ้น “แต่ง-งาน-กัน”

“ล้อเล่นหรือเปล่า?”

“….”

ด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ