บทที่ 27 จัดการ

ผมเริ่มหงุดหงิดวาวาที่ถ่วงเวลาทั้งที่ผมบอกว่ามีธุระ อุตส่าห์ใจดีพามากินข้าว  วาวาเจ้ากี้เจ้าการตักอาหารใส่จานให้ผม ทั้งที่ผมกำลังคุยโทรศัพท์กับลูกหมู  วาวาแอบฟังที่ผมคุยกันกับลูกหมูและพยายามจะพูดแทรกจนผมต้องใช้สายตาขู่อยู่กลายๆหลายครั้ง  ผมอยากไล่ให้เธอรีบกินรีบเสร็จ ผมกลัวลูกหมูรอนานแต่เธอก็ยังทำเป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ