บทที่ 38 ไส้กรอก

ผมไม่รู้ว่าลูกหมูตั้งใจหรือไม่ตั้งใจดูสิกระโปรงมันทั้งสั้นทั้งแคบ เวลาลูกหมูนั่งมันร่นขึ้นจนเห็นขาขาวล่อหน้าล่อตาผม ผมไม่ใช่คนหื่นแต่ผู้ชายคนไหนมันจะทนได้  ความขาวนวลน่ากินกุ้งแม่น้ำไม่ต้องกินมันแล้ว กินไส้กรอกอีสานของผมไปก่อนพยายามข่มมันลงแล้ว ทั้งลูบ ทั้งปลอบมันก็ไม่ยอมลง จากไส้กรอกอีสานจนกลายเป็น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ