บทที่ 19 เจ็บแต่ไม่จบ

19 เจ็บแต่ไม่จบ

“ปล่อยฉันนะ!!” พันทิวาดิ้นรนหนีสัมผัสรุกรานจากร่างสูง เขาใช้ร่างหนาตรึงร่างของเธอเอาไว้แล้วกรีดนิ้วไปตามรอยแยกของกลีบกุหลาบ สัมผัสได้ถึงความเนียนนุ่มราวกับผิวเด็ก “อย่า....อื้ออ!!”

“เธอรู้ใช่มั้ย คำตายของฉันหมายความว่ายังไง”

อนาคินแสยะยิ้มด้วยความพึงพอใจ กลีบกุหลาบยังไร้ความชุ่มฉ่ำ น...