บทที่ 28 แม่ของพันทิวา

28 แม่ของพันทิวา

แมะ!แมะ!...

หยาดน้ำตาเม็ดโตหยดลงบนหลังมือ พันทิวารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังถล่มลงมาตรงหน้า คำดูถูกเหยียดหยามต่างๆนาๆมันรุนแรงยิ่งกว่าพายุที่ซัดเข้าหาหัวใจที่ป่วยไข้ของเธอเสียอีก

“ฉะ…ฉันขอออกไปสูดอากาศข้างนอกสักพักได้ไหมคะ” เธอเอ่ยเสียงสั่นพร่า พยายามบังคับไม่ให้เสียงสะอื้นหลุดออกมา ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ