บทที่ 35 หึงแต่ไม่หวง

35 หึงแต่ไม่หวง

“เลิกนอนเป็นผักปลาแบบนั้นสักทีพันทิวา คุณเฉิงเซียวเขาไม่ใช่แม่เธอ" อนาคินดึงแขนเรียวให้ลุกขึ้นเผชิญหน้า พลางถอนหายใจยาวพรืด “แล้วก็เลิกร้องไห้ได้แล้ว ฉันไม่ชอบ”

“คุณไม่เข้าใจหรอก ทำไมฉันจะจำแม่ตัวเองไม่ได้ แล้วถ้าคุณเฉิงเซียวไม่ใช่แม่ฉันจริงๆ จะวิ่งหนีฉันทำไม" พันทิวาตอบด้วยน้ำเสียงแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ