บทที่ 46 ตอนที่ 45 คุกเข่าขอโทษ

ตอนที่ 45 คุกเข่าขอโทษ

เมื่อสถานการณ์ภายในห้องสงบลง คนเป็นแม่จึงหายห่วง อย่างน้อย ๆ เพื่อนโฬมก็เอาอยู่ ดีกว่าต้องไปตามหมอมาฉีดยาระงับประสาท..

"แม่กูกลับแล้ว เมื่อไหร่มึงจะไปรับเตย" 

"แม่มึงเพิ่งออกจากประตูไปเมื่อกี้" เมื่อกี้นี้เลย หมาด ๆ รีบขนาดนั้นทำไมไม่ไปเองวะ? 

"เตยอยู่ไหน" 

"ลองเดา" 

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ