บทที่ 12 .

“ชะ เชิญค่ะคุณเลอสรร”

ป้าแววรีบหอบเสื่อและผ้าห่มมาปูรองให้หญิงสาวนิรนามที่มาพร้อมกับเลอสรร เธองงเป็นไก่ตาแตกจะถามเจ้านายก็ไม่กล้า เมื่อก้มมองดูหน้าชัดๆแล้ว เธอยิ่งตกใจเข้าไปใหญ่

“ว้ายย!! นี่ นี่มัน นัง นังกำไลนี่คะ อิชั้นจำได้..!!”

"ชู่วว อย่าเอ็ดดังสิ"

"อุ๊บบส์ ค่ะๆ ป้าขอโทษค่ะคุณเลอสรร"

“ ฉันมีงาน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ