บทที่ 30 องค์ชายแปด

เป็นหุบเขาดอกท้อที่เขาเคยพามาเมื่อครั้งก่อน น่าแปลกที่พวกมันยังคงบานสะพรั่งหลงฤดู กลิ่นหอมของดอกท้อที่อบอวลอยู่รอบกายชวนให้จิตใจที่อ่อนล้าแข็งแรงขึ้น

"เหตุใดดอกท้อยังคงบานอยู่หรือเจ้าคะ" หญิงสาวเอ่ยถามสิ่งที่กำลังสงสัย ดวงตายังคงเหม่อมองพิรุณบุปผาที่งดงามเบื้องหน้า

"พี่เองก็ไม่รู้เหตุผลที่แท้จริง ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ