บทที่ 72 อู๋เฟยเทียน2

"..." ยังคงไร้เสียงตอบรับใดๆ จากหลิวฟางเซียน นางทำเพียงนั่งนิ่งอยู่บนพื้นของห้องโถง

สองตาจ้องมองไปที่อู๋เฟยเทียนด้วยแววตาสมเพช สำหรับนางแล้วบุรุษผู้นี้มิต่างอันใดกับคนป่วยที่มีสติไม่สมประกอบ เรียกให้ง่ายก็คือเขามิได้ต่างอันใดจากคนบ้าผู้หนึ่งทั้งวาจา ท่าทาง ล้วนแล้วแต่คล้ายกับคนวิปลาส ไม่เข้าใจว่าคน...