บทที่ 47 47

ร้านกาแฟที่ว่าห่างจากคอนโดฯ ไม่กี่สิบเมตรเลยพากันเดินเท้าไป

คงเพราะเป็นวันธรรมดาแถมยังไม่ถึงเวลาเลิกงานในร้านคนเลยไม่เยอะเท่าไร

ปรินทร์ทำทีขอตัวออกไปคุยโทรศัพท์หลังจากที่จัดการสั่งเครื่องดื่มพร้อมของว่าง ดูก็รู้ว่าเขาตั้งใจให้เธอได้มีเวลาคุยกับคนเป็นแม่สองคนไปก่อน

“ทัพมาบอกแม่ว่ามีนกำลังโดนผู้ชาย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ