บทที่ 54 54

เสียงหยดน้ำจากการบิดผ้าดังขึ้นพร้อมๆ กับขนอ่อนที่ลุกชันด้วยความเหน็บหนาว คนป่วยสะดุ้งเล็กน้อยยามที่ความเย็นปะทะผิวกายส่วนแขนเป็นอันดับแรก

ในห้องไม่ถึงกับมืดสนิทเพราะยังได้รับแสงสะท้อนจากด้านนอกลอดผ่านใต้ประตู ดังนั้นจึงไม่มีทางที่ปรินทร์จะมองไม่เห็นอะไรเลย

ปล่อยให้เขาเช็ดตัวด้วยความเงียบงัน ทั้งที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ