บทที่ 81 81

“ยังไม่หายคิดถึงเลย” ปรินทร์ไม่เคยคิดเลยว่าการที่เราต้องห่างจากใครสักคนมันทรมานขนาดนี้ นึกแล้วก็ขำตัวเองที่บึ่งรถมาถึงที่นี่

“ไหนตอนแรกบอกว่ามาให้เห็นหน้าแค่นาทีเดียวก็พอแล้วไงคะ” ปากก็บ่นส่วนมือต้องมานั่งติดกระดุมเสื้อ ทว่ากลับโดนอีกฝ่ายแย่งทำหน้าที่นั้นแทน

มือไวจริงเชียว!

“นั่นสิ” ก้มมองผลงานตั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ