บทที่ 93 93

ขนาดไม่ส่องกระจกวนิษาก็พอจะรับรู้ว่าตอนนี้สภาพตัวเองเป็นยังไง ปวดทั้งกระบอกตา แถมแก้มก็รู้สึกตึงจนเจ็บไปหมด

“แกหิวหรืออยากกินอะไรเปล่า เดี๋ยวฉันทำให้”

“ไม่เอา” ทั้งตอบทั้งส่ายหน้า พอเห็นเพื่อนมองมาด้วยความเป็นห่วงก็เลยอธิบาย

“ไม่ใช่ว่าตรอมใจอะไรหรอก ฉันแค่เจ็บปากอะแก”

“ซื้อยามาให้แล้ว อย่าลืมทาแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ