บทที่ 9 เช่าห้องใหม่

“เธอก็ไม่ต้องให้สามีกับลูกเธอรู้สิยัยดา อีกอย่างห้องของหลานชายฉันมีสองห้องนอนแยกกันอยู่จ้ะ แต่ฉันต้องการให้เขาอยู่ด้วยกันเพื่อให้เขาได้เรียนรู้ซึ้งกันและกัน เพื่อที่จะเขาจะได้รักกันและแต่งานกันในอนาคตไง สมัยนี้เขาอยู่กันก่อนแต่งก็เยอะแยะไปแก คนมันอยู่ด้วยกันทุกวันยังไงใจมันก็ต้องกร่อนบ้างแหละ โอกาสสุดท้ายที่เราสองคนจะได้ดองกันแล้วนะดา เธอจะไม่ลองสักครั้งเหรอ” กันติมาพูดบอกไปก็ยิ้มแล้วให้เพื่อนสาว เพราะนี่เป็นโอกาสสุดท้ายแล้วจริงๆ

“อืม ตกลง แต่ถ้าลูกสาวฉันไม่โอเค ฉันก็คงจะไม่บังคับเขานะ เพราะเธอก็พอจะรู้นิว่าฉันรักยัยไวน์มากขนาดไหน นี่ถ้าไม่ใช่หลานเธอฉันก็คงไม่ยอมให้ลูกสาวไปอยู่ด้วยหรอก บอกไว้เลยนะถ้าสองคนนั้นเกินเลยกันเมื่อไหร่จับหมั้นทันที ไม่มีข้อแก้ตัว” ปาริดาบอกเพื่อสาวไปก็ยิ้ม แล้วคิดว่าลูกสาวของเธอจะยอมอยู่กับผู้ชายแปลกหน้างั้นเหรอ มันไม่มีทางเป็นไปได้แน่นอน  

“ได้เลยเพื่อนเรื่องนั้นไม่มีปัญหา ขอแค่ให้หลานฉันมันเอาผู้หญิงเป็นก่อนเถอะ ฮ่าๆ แต่ตอนนี้ฉันมีวิธีให้พวกเขาอยู่ด้วยกันแบบเนียนๆแล้วล่ะ แค่เราต้องเล่นละครนิดๆหน่อยเท่านั้นเอง แล้วพวกเขาจะจับไม่ได้ว่าเราจับคู่ให้พวกเขา” กันติกาพูดบอกไปก็ยิ้มมุมปาก เพราะมันต้องได้ผลแน่ ทั้งกับปากรณ์และนรินดา ทั้งสองจะต้องได้อยู่คอนโดเดียวกันให้ได้คอยดูก็แล้ว

หลังจากที่ปาริดาและกันติมาพูดคุยเรื่องแผนที่จะให้ทั้งสองอยู่ด้วยกันแล้ว กันติกาก็ได้พาปาริดาไปดูห้องของจริงที่จะให้นรินดามาอยู่ ปาริดาก็พอใจที่มันกว้างขวางและมีห้องนอนสองห้องใหญ่แบ่งกันอย่างชัดเจน เธอจึงยอมตกลงทำตามแผน แล้วไปบอกให้ลูกสาวย้ายเข้าพักคอนโดใหม่ทันที เพราะตอนนี้ลูกสาวกำลังอยู่ในช่วยปิดเทอม มันจึงสะดวกที่สุดแล้ว

ส่วนกันติกาก็เอารูปของหลานชายภายในห้องออกไปซ่อนไว้ที่บ้าน แล้วให้แม่บ้านมาทำความสะอาดห้องให้ดูเหมือนเป็นคอนโดใหม่ เพื่อที่นรินดาจะได้ไม่ต้องสงสัยและยอมอยู่คอนโดนี้จนกว่าจะได้เจอหลานชายของเธอ ที่กำลังจะกลับมาในอาทิตย์หน้า ส่วนของใช้ส่วนตัวเธอก็เอาไปเก็บไว้ในห้องแล้วล็อกไว้เรียบร้อย

“แม่คะ นี่แม่ซื้อคอนโดนี้ให้ไวน์อยู่จริงๆเหรอคะ พ่อกับเฮียยอมให้แม่ซื้อเหรอคะ” นรินดาพูดไปแบบไม่อยากจะเชื่อ เพราะห้องนี้มันใหญ่มาก ใหญ่กว่าห้องเดิมของเธอเป็นสิบเท่าได้ละมั้ง แถมยังมีห้องนอนส่วนตัวถึงสองห้อง มีห้องครัวห้องนั่งเล่นแบบแยกโซนให้อีก ถ้าจัดปาร์ตี้กับเพื่อนคงจะสนุกใช่น้อย แล้วมันจะราคาเท่าไหร่กัน พ่อกับเฮียยอมให้แม่ซื้อให้เธอจริงๆงั้นเหรอ นรินดายังคงคิดในใจแบบไม่เชื่อ

“ก็เพราะว่าไม่ยอมไงแม่ถึงต้องมาเช่าที่นี่ให้แกอยู่แทน นี่น่ะเป็นคอนโดของป้ากันเขา เขาเห็นแม่หาคอนโดให้ลูกก็เลยเสนอคอนโดเก่าของหลานชายเขาน่ะ ป้ากันเลยให้เราเช่าอยู่ชั่วคราวจนกว่าลูกจะเรียนจบไง ” ปาริดาเอ่ยบอกไปแบบเนียนๆ เพราะโกหกว่าเธอซื้อ ลูกสาวของเธอก็ต้องสงสัยแน่เพราะงกๆอย่างสามีและลูกชายเธอคงไม่ยอมให้เอาเงินมาผลาญเล่นแบบนี้แน่

“อ่อ ไวน์ว่าแล้วเชียวว่าแม่จะยอมซื้อคอนโดหรูๆอย่างนี้ให้ไวน์เหรอ ที่แท้ของป้ากันนี่เอง แล้วเช่าเดือนเท่าไหร่คะ ป้ากันเอาแพงไหม ถ้าแพงไวน์ไปอยู่ที่เก่าก็ได้นะคะแม่” นรินดาถามออกไปแบบสงสัย เพราะราคามันต้องสูงมากแน่ อย่างครอบครัวของป้ากันก้คงซื้อได้ไม่ยากหรอก เพราะรวยกันทั้งตระกุล ตั้งแต่พี่ปาล์มพี่เปรมที่ทำธุรกิจแล้ว ไหนจะป้ากันที่ทำแบรนด์เสื้อผ้าญี่ห้อดังอีก

“ก็ไม่แพงหรอก แม่ก็พอจ่ายไหวนั่นแหละ ลูกก็มาอยู่ที่นี่ได้เลยนะเวลาจะไปร้านเราหรือว่าไปช่วยงานป้ากันเขาก็จะได้สะดวกๆ อีกอย่างที่นี่ก็ใกล้กับที่ฝึกงานลูกด้วย ส่วนคอนโดเก่าแม่ประกาศขายไปแล้วนะ แล้วก็มีคนมาซื้อแล้วด้วย ลูกไม่ต้องกลับไปแล้วนะ” ปาริดาโกหกลูกสาวไป เพราะไม่ต้องการให้ลูกสาวกลับไปอยู่คอนโดเดิมจึงบอกไปว่าเธอขายไปแล้ว ทั้งๆที่เธอกำลังจะปล่อยให้เช่า

“รวดเร็วนะแม่เนี่ย ไวน์อยู่ที่นี่ก็ได้ค่ะห้องใหญ่ดีไวน์ชอบ ฝากแม่ของคุณป้ากันด้วยนะคะ ไว้เดี๋ยวถ้าว่างๆไวน์จะเข้าไปเยี่ยม งั้นไวน์เลือกห้องก่อนนะคะ” นรินดาเอ่ยบอกไปก็จะเดินไปเลือกห้อง แต่แม่ของเธอห้ามไว้ก่อน

“ไม่ต้องเลือกหรอกลูก ห้องนั้นยังมีของของหลานชายป้ากันอยู่ เขายังไม่ได้มาเก็บเลย ตอนนี้ลูกอยู่ห้องนั้นไปก่อนนะ ถ้าเขามาเอาของแล้วลูกค่อยย้ายเข้าไปอยู่ ส่วนนี่คือรหัสห้องของลูกนะ” ปาริดาพูดบอกไปก็ยิ้มแห้งๆให้ลูกสาว ดีนะที่เธอเตรียมคำพูดนี้มา เผื่อลูกสาวจะเอาห้องนั้น เธอจึงชิงบอกไปก่อน

“อ่อ งั้นไวน์อยู่ห้องนั้นก็ได้ค่ะ งั้นเดี๋ยวไวน์ไปจัดของเลยนะคะ เสร็จแล้วตอนเย็นจะได้ไปรับแม่ที่ร้าน ” นรินดาบอกไปก็เดินลากกระเป๋าของตัวเองเข้าไปในห้องอีกฝั่งหนึ่ง โดยไม่ได้สงสัยอะไรเลย เพราะคิดว่าต่อไปที่นี่จะเป็นคอนโดใหม่ของเธอ

“จ้ะ งั้นแม่ไปร้านก่อนนะ จะได้เคลียร์บิลก่อนที่จะกลับภูเก็ต” ปาริดาพูดบอกไปก็ยิ้มแล้วมองลูกสาวอย่างยินดี เธอได้เห็นรูปของปากรณ์ตอนโตแล้ว หล่อเอาการทีเดียวเลย เธอว่ามันต้องโดนใจลูกสาวของเธอบ้างล่ะ ตอนนี้ก็ต้องรอลุ้นตอนที่ปากรณ์กลับมาแล้ว ต่อไปมันก็เป็นหน้าที่ของกันติมา ที่จะมาทำแผนนี้ให้สำเร็จแล้วล่ะ

จากนั้นนรินดาก็จัดของภายในห้องของเธอเองที่มันถูกตกแต่งอย่างน่ารัก จนเธอคิดว่าป้ากันต้องเป็นคนจัดการให้เธอแน่ๆ แบบนี้ถ้าเจอกันงานเดินแบบครั้งหน้าเธอต้องขอบคุณงามๆซะแล้ว แล้วนี่เธอย้ายคอนโดใหม่ก็ยังไม่ได้บอกเพื่อนๆเลยนิ เพราะอยู่ๆแม่ก็หาคอนโดให้เธออยู่ได้แบบปุ๊บปัป แต่เอาไว้บอกตอนเปิดเทอมละกันเพราะแต่ละคนก็แยกย้ายกันกลับบ้าน มีก็แต่โดนัทที่มันไปเที่ยวต่างประเทศกับครอบครัว จึงมีแต่เธอที่ยังอยู่ในกรุงเทพในช่วงปิดเทอมนี้ เพราะต้องดูแลร้านจิวเวอร์รี่ของที่บ้าน กว่าจะเปิดเทอมก็อีกตั้งเดือนกว่า

ผ่านไปสามวัน

ปากรณ์ก็เดินทางกลับมาถึงประเทศไทยแบบเงียบๆ โดยไม่ได้บอกผู้เป็นป้ารู้ก่อนเพราะต้องการที่จะเซอร์ไพร์ส เนื่องจากเขาบอกว่าเขาจะเดินทางกลับในอีกสี่วันข้างหน้า เขาก็เลือกที่จะไปพักที่คอนโดของเขาซะก่อน ไม่รู้ว่าป้าของเขาจะให้แม่บ้านดูแลความสะอาดให้เขาไหม

“ป้ากันมาจัดห้องเราใหม่งั้นเหรอ” ปากรณ์พูดออกไปก็ขมวดคิ้วอย่างสงสัย เพราะพอเขาเข้ามาในห้องมันก็ถูกจัดในรูปแบบใหม่จนเขาต้องสงสัย ก่อนจะเดินไปที่ห้องของตัวเองแต่มันก็เปิดไม่ได้เพราะถูกล็อคอยู่ เขาจึงเดินไปที่ซ่อนกุญแจของห้องที่มีเพียงไม่กี่คนที่รู้ นั่นก็คือใต้แจกันที่ตั้งโชว์อยู่ที่หน้าห้องของเขา และมันก็อยู่ที่นั่นจริงๆด้วย นึกว่าป้าเขาจะทำแสบให้เขาเข้าห้องไม่ได้ซะอีก

“แก๊ก เฮ้อ นึกว่าจะได้นอนข้างนอก” ปากรณ์ไขประตูเข้าไปในห้องแล้วเอากระเป๋าเดินทางของเขาวางไว้ด้านนอกก่อน เพราะนี่มันก็ดึกแล้วเขาเองก็พึ่งเดินทางมาถึง ไม่มีแรงจะไปจัดของต่อแล้วล่ะ คิดได้ดังนั้นปากรณ์ก็ไปอาบน้ำให้สดชื่นแล้วเข้านอนทันที เพราะเหนื่อยกับการเดินทางนานหลายชั่วโมง

ด้านนรินดาที่มาออกงานเลี้ยงกับเพื่อนของแม่นั่นก็คือกันติมา เธอก็เมาเพราะไปดื่มกับไอ้พี่ปาล์มจอมขี้โม้ จนเมาหมดสภาพกลับคอนโดเองแทบไม่ได้ ดีนะที่ป้ากันอาสามาส่งไม่งั้นเธอคงได้นอนที่งานนั่นแหละ

“ไม่กลับ ยังดื่มไม่หมดเลย อือ” นรินดาเดินออกมาโดยมีปริญและปติภพช่วยกันประคองมาที่รถของผู้เป็นป้า

“เฮ้อ สภาพอย่างกับหมาเลยยัยเตี้ย ทีหลังอย่าดื่มอีกนะ” ปติภพพูดบอกไปก็มองนรินดาด้วยสายตาระอา ไปงานไหนงานนั้น หามกลับกลับทุกทีสิน่า นี่ถ้าไม่ใช่ลูกสาวของเพื่อนป้ากันเขาจะเคลมให้มันจบๆไป สวยๆสาวๆแบนี้ล่ะถูกใจเขานักเชียว แต่ก็ไม่เอาหรอกเขายังไม่อยากจะสละโสดตอนนี้

“เดี๋ยวผมกับไอ้เปรมไปส่งน้องเองก็ได้ป้า ป้าไม่ต้องไปส่งหรอกครับนี่มันก็ดึกแล้ว ” ปริญเอ่ยบอกไปเพราะเขาเองก็ไม่อยากให้ผู้เป็นป้าต้องลำบากไปส่งนรินดาที่เมาแทบไม่ได้สติ

“ก็เพราะว่าดึกแล้วน่ะสิป้าถึงต้องไปส่ง เราเป็นผู้ชายไปส่งน้องดึกๆแล้วในสภาพแบบนี้ได้ยังไง เราน่ะกลับบ้านไปเถอะ เดี๋ยวป้าไปส่งน้องเอง ทีหลังก็อย่าไปชวนน้องดื่มอีกนะ” กันติมาเอ่ยดุหลานชายคนโตไป เพราะปริญและปติภพนั้นสนิทกับนรินดามาก เธอไม่อยากให้หลานชายทั้งสองรู้ว่าตอนนี้นรินดาได้ไปพักอยู่คอนโดของปากรณ์ เดี๋ยวทั้งสองจะจับได้ซะก่อนว่าเธอจะจับคู่ให้นรินดาให้กับปากรณ์

“งั้นฝากดูยัยเตี้ยด้วยนะป้า ผมกับพี่ปาล์มจะไปต่อสักหน่อย” ปติภพเอ่ยบอกไปก็ยิ้ม เพราะวันนี้ยังเมาไม่สุดแบบนี้มันต้องมีต่อ

“เฮ้อ พาน้องขึ้นรถแล้วจะไปไหนกันก็ไปเลย ส่วนตาปาล์มก็อย่าให้แฟนเรารู้ล่ะ เดี๋ยวมาทะเลาะกันอีก ป้ารำคาญ” กันติมาพูดแบบยอมๆ เพราะสองหนุ่มก็โตจนอายุป่านนี้แล้ว เธอก็ไม่ได้มานั่งบ่นแบบเมื่อก่อนแล้ว อีกอย่างปริญก็มีแฟนเป็นตัวเป็นตนแล้วเหลือก็แต่ปติภพที่ยังไม่เอาใครเป็นตัวเป็นตน

“โอเคครับ” จากนั้นสองหนุ่มก็พานรินดาขึ้นรถของผู้เป็นป้า ก่อนที่ทุกคนจะแยกย้ายกันไป กันติมาก็พานรินดามายังคอนโดของหลานชายที่เธอให้นรินดาพักอยู่ พอถึงเธอก็ให้คนขับรถช่วยกันพาตัวนรินดาเข้ามาด้านในคอนโด