บทที่ 110 จำฝังใจ

“ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ แต่มันเป็นเรื่องของเธอที่จะต้องคุยกับพ่อของเด็กเองครับ” เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าสิริยา

กรจะทำอย่างที่พูดจริงหรือเปล่าถ้าจริงก็คงเป็นเวรกรรมของเด็กซึ่งเขาไม่สามารถช่วยได้แต่ในใจก็ภาวนาของให้ผู้ชายคนนั้นรับผิดชอบ

“น่านขอขอบพระคุณคุณพ่อมากนะคะที่ปกป้องน่าน” วีรินทร์ยกมือไห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ