บทที่ 124 ห่วงเมียลำบาก

“โอ๋ๆพ่อจุลขอโทษนะคะที่ทำให้น้องน้ำฟ้าตื่นค่ะ” นวพรรษพูดกับลูกสาวคนโตเบาๆแล้วอุ้มออกจากเตียงให้ห่างจากน้องน้ำปิงที่ยังไม่ตื่น “เอ่อ..” คุณพ่อลูกอ่อนนั่งลงบนพื้นพรมมีลูกน้อยนอนในอ้อมแขนแล้วรู้สึกถึงความร้อนผ่านมือลงไปจนถึงกางเกงทะลุผิวร้อนผ่าว

“เป็นอะไรจุล” เมฆาเห็นเพื่อนยิ้มแหยก็ถามอย่างสงสัย

“ลูก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ