บทที่ 128 ยอมแพ้

“ทำอะไรครับน่าน” ร่างสูงก้มลงเก็บเสื้อนอนกางเกงนอนเสื้อชั้นในกางเกงในที่ตกลงปลายเตียงและข้างเตียงแล้วนั่งลงบนเตียง

“น่านจะหยิบเสื้อผ้าค่ะ”

“ผมใส่ให้ครับ”

“ไม่เอาน่านจะใส่เองค่ะเร็วๆสิคะน่านง่วงแล้ว ห้าววว..”วีรินทร์พูดจบก็ยกมือขึ้นปิดปากหาวเสียงดังเพราะง่วงจริงและอ่อนเพลียเพราะโดนสูบพลังไปหมด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ